- Αναδημοσιεύτηκε από την ΠΗΓΗ: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ HOMME
- Κατηγορία: Παρουσιάσεις
- Επισκέψεις: 2830

Κείμενο: Μιχάλης Σκαραμαγκάς, Φωτογραφία: Salvatore Vinci
Ο διακεκριμένος φυσικός, συγγραφέας και ερευνητής μίλησε στο Homme περί ανώτερης δύναμης και περί φωτός, δίνοντάς μας κυριολεκτικά τα φώτα του. Όσο κι αν οι υπέρμαχοι της Κβαντομηχανικής υποστηρίζουν πως από το τίποτα προκύπτει κάτι, εκείνος μπορεί να μην γνωρίζει μεν για την ύπαρξη βασιλέα των ουρανών, αλλά δεν το απέκλεισε κιόλας...
Στο τελευταίο σας βιβλίο, Συνομιλίες με το Φως, αναφέρετε ότι το φως δεν αποκαλύπτει απλώς τον κόσμο, αλλά σε μεγάλο βαθμό είναι και δημιουργός του...
Η ύπαρξή του μας οδήγησε σε μεγάλες ανακαλύψεις. Όταν, για παράδειγμα, ανακαλύφθηκε ότι το σύμπαν διαστέλλεται, μία ένδειξη ήταν το ότι το φως άλλαζε συχνότητα. Ταυτόχρονα, έχει παίξει πρωταρχικό ρόλο και σε κάτι άλλο: Χωρίς το φως, δεν θα υπήρχε ζωή.
Και ο Θεός πολλές φορές έχει περιγραφεί ως φως...
Η ορθόδοξη θρησκεία λέει στη Γένεσι (Γένεση ή Γένεσιν-πολύ λόγιο) «και εγένετο φως». Κάτι τέτοιο λέει και η επιστήμη.
Το φως είναι εξίσου σημαντικό με το «σωματίδιο του Θεού», που αναζητούσε το CERN;
Δόθηκε μεγάλη έμφαση σε αυτό το σωματίδιο. Πολύς κόσμος νόμισε ότι θα μας αποκαλυφθεί ο Θεός και άλλα επιπόλαια. Το φως είναι κάτι πολύ βαθύτερο ?και ταχύτερο? από αυτό. Όχι μόνο μας αποκαλύπτει όλα τα μεγάλα μυστήρια του σύμπαντος, αλλά ταυτόχρονα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στην ποίηση. Όπου ανοίξει κανείς Σεφέρη, Ελύτη αλλά και τους μεγάλους ξένους, με τον Γκέτε πριν απ' όλους, το φως είναι καθοριστική οντότητα.
Μπορεί η γλώσσα της επιστήμης να είναι ποιητική;
H επιστήμη είναι, όπως συνηθίζω να λέω, μια συνιστώσα πολιτισμού. Να επεκτείνω τη σκέψη μου: Ο τύπος της θεωρίας της σχετικότητας, e=mc2, είναι πολύ όμορφος! Αισθητικά, είπε ο Ρολάν Μπαρτ, είναι «το αρχέτυπο της ανακάλυψης».



